Dei Energy News

Παρασκευή, 14 Μαρτίου 2014

Μανιάτης: Διακριτή θέση στην «ενεργειακή σκακιέρα» αποκτά η Ελλάδα


Στη στρατηγική σημασία του ΤΑΡ, καθώς αυτός αποτελεί μια νέα
πηγή εφοδιασμού για την Ευρωπαϊκή Ένωση, στάθηκε κατά την ομιλία του στο διεθνές συνέδριο Athens Energy Forum, ο υπουργός ΠΕΚΑ Γιάννης Μανιάτης.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η χώρα έχει εξασφαλίσει 1 δισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου μέσω του εν λόγω αγωγού, ενώ έχει συμφωνηθεί συνεργασία με τον ελληνοβουλγαρικό αγωγό που θα είναι πραγματικότητα ως το 2016.
Όπως μεταδίδει το ΑΠΕ, ο κ. Μανιάτης σημείωσε ακόμη ότι Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ που έχουν υπογράψει μνημόνιο ενεργειακής συνεργασίας, συνιστούν μια νέα πηγή τροφοδοσίας της Ε.Ε. και πρέπει να αντιμετωπιστούν ως τέτοιες. «Σε μια ταραγμένη περιοχή μπορούν να αποτελέσουν νέα πηγή ασφάλειας και ενεργειακής τροφοδοσίας της ΕΕ», είπε και επισήμανε την ανάγκη, οι αγωγοί που διασφαλίζουν εναλλακτική πηγή τροφοδοσίας που αφορά το σύνολο της ΕΕ, να χρηματοδοτούνται από την ΕΕ καθώς οι αγωγοί αυτοί δεν αφορούν μόνο τις χώρες από τις οποίες διέρχονται.
Και για τις έρευνες υδρογονανθράκων ο κ. Μανιάτης σημείωσε ότι η Ελλάδα θα στηριχθεί στον ορυκτό της πλούτο και αποκτά διακριτή θέση στην ενεργειακή σκακιέρα. «Θα διερευνήσουμε και αξιοποιήσουμε το σύνολο του ορυκτού πλούτου σε χερσαίες και θαλάσσιες περιοχές, όπου ασκούμε κυριαρχικά δικαιώματα με σεβασμό στο περιβάλλον και με διεθνείς ανοιχτές διαδικασίες», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Ο υπουργός παρουσίασε, τέλος, τους στόχους της ελληνικής ενεργειακής πολιτικής ως το 2030, στο πλαίσιο της αντίστοιχης ευρωπαϊκής πρωτοβουλίας, που περιλαμβάνουν: μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατά 40%, αύξηση του στόχου συμμετοχής των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας από 27% σε 30%, επίτευξη 30% εξοικονόμησης ενέργειας, εγκατάσταση έξυπνων μετρητών στο σύνολο των καταναλωτών και διασύνδεση του συνόλου των νησιών.
Αναλυτικότερα, ολόκληρη η ομιλία του υπουργού έχει ως εξής:
«Η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης  για την ενέργεια και το περιβάλλον διαμορφώθηκε προοδευτικά αφενός γύρω από τον κοινό στόχο της διασφάλισης ενέργειας, σε τιμή ανταγωνιστική και προσιτή για όλους τους καταναλωτές (ιδιώτες και βιομηχανίες) και αφετέρου για την αντιμετώπιση της απειλής της κλιματικής αλλαγής.
Εντούτοις, η αντιμετώπιση της αυξανόμενης εξάρτησης σε εισαγωγές αποτελεί τον πυρήνα της στρατηγικής για τη σταδιακή μετάβαση σε μία ανταγωνιστική οικονομία χαμηλών επιπέδων εκπομπών άνθρακα.
Αναλαμβάνοντας την πρωτοβουλία 20/20/20 που σηματοδότησε το ξεκίνημα της νέας  αυτής πολιτικής, η Ευρωπαϊκή Ένωση επιδίωκε να αλλάξει ουσιαστικά τις ενεργειακές προοπτικές της.
Συνοπτικά, η ΕΕ οφείλει να επιδιώξει φιλόδοξους στόχους στα θέματα κλιματικής αλλαγής, αποφασιστικότητα στις διεθνείς διαπραγματεύσεις, εξασφάλιση προβλεψιμότητας σε επενδυτές...
ενεργειακών υποδομών, στήριξη της ενεργειακής ασφάλειας μέσα από τη διαφοροποίηση πηγών και οδεύσεων, στήριξη της ανταγωνιστικότητας της ευρωπαϊκής βιομηχανίας με μείωση του ενεργειακού κόστους και στήριξη των καταναλωτών, ιδιαίτερα των ευάλωτων. Αυτά ουσιαστικά συνιστούν τα βασικά πορίσματα των δύο τελευταίων Συμβουλίων Υπουργών Ενέργειας και Περιβάλλοντος.
Όμως, από το 2008 έχουν αλλάξει πολλά, κυρίως ως αποτέλεσμα της οικονομικής και της χρηματοπιστωτική κρίσης.
  1. Αφενός η κρίση έχει αρνητικό αντίκτυπο στην επενδυτική ικανότητα των κρατών μελών και οι επενδύσεις στον τομέα της ενέργειας σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα. Αφετέρου  οι τιμές ορυκτών καυσίμων παραμένουν σε υψηλά επίπεδα, επηρεάζοντας αρνητικά το εμπορικό ισοζύγιο και το ενεργειακό κόστος της Ένωσης.
  1. Τα νοικοκυριά και οι βιομηχανικοί χρήστες ανησυχούν δικαίως όλο και περισσότερο λόγω της αύξησης των τιμών της ενέργειας και της διαφοράς τιμών με πολλούς από τους εμπορικούς εταίρους της Ένωσης, κυρίως δε των ΗΠΑ, λόγω και της «επανάστασης του σχιστολιθικού φυσικού αερίου».
  1. Το 2012, οι δαπάνες για εισαγωγές πετρελαίου και φυσικού αερίου ανήλθαν σε πάνω από 400 δισ. ευρώ ή σε 3,1% περίπου του ΑΕΠ της Ένωσης, ή σε πάνω από 1.000 ευρώ ανά κάτοικο.
  1. Επίσης έχει σημειωθεί  αποφασιστική μετατόπιση του κέντρου βαρύτητας της παγκόσμιας ζήτησης ενέργειας προς τις αναδυόμενες οικονομίες ιδίως την Κίνα και την Ινδία. Με την πάροδο του χρόνου, όλο και περισσότερο γίνεται αντιληπτό πως η Ευρώπη αντιμετωπίζει εντεινόμενο ανταγωνισμό και αυξημένες τιμές ορυκτών πόρων, από τις αναδυόμενες χώρες αλλά και τις χώρες παραγωγής ενέργειας.
Η απόφαση ενεργοβόρων κρατών, όπως η Γερμανία και η Ιταλία, να απομακρυνθούν από την ατομική ενέργεια, ιδιαίτερα μετά το ατύχημα της Φουκοσίμα, θα συμβάλλει στον ανταγωνισμό για το φυσικό αέριο που αναμένεται να ενταθεί τα επόμενα χρόνια.
Σήμερα η ΕΕ εισάγει το 60% του φυσικού αερίου που καταναλώνει, το 80% του πετρελαίου και το 50% του άνθρακα. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας (IEΑ) το 2035 η εξάρτηση αυτή θα αυξηθεί και για το πετρέλαιο θα φτάσει από 80% στο 90% και στο φυσικό αέριο από 60% σε πάνω από 80%.
Ακριβώς για αυτό το λόγο, αποφασίσαμε να αφιερώσουμε το πρώτο Συμβούλιο Ενέργειας της Ελληνικής Προεδρίας στις προτάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με το Πλαίσιο Πολιτικής για το κλίμα και την ενέργεια κατά την περίοδο από το 2020 έως το 2030 καθώς και στη διαμόρφωση των τιμών και του κόστους της ενέργειας, με ιδιαίτερη έμφαση στις επιπτώσεις τους στα νοικοκυριά και τις βιομηχανίες.
Στόχος της Ελληνικής Προεδρίας, είναι να αναπτυχθεί μία στρατηγική που θα συμφιλιώνει τους μακροπρόθεσμους στόχους για βιωσιμότητα και της Κλιματικής Αλλαγής με τους στόχους για ανταγωνιστικότητα και ασφάλεια εφοδιασμού. Το σημείο εκκίνησης για την Ελληνική Προεδρία είναι το γεγονός πως η ενεργειακή στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν αποτελεί αυτοσκοπό.
Η Ελληνική Προεδρία, δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην εξοικονόμηση ενέργειας και στη βελτίωση της ενεργειακής αποδοτικότητας ως ένα πρόσφορο μέτρο για την αντιμετώπιση των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν οι ευάλωτοι καταναλωτές, καθώς και την αντιμετώπιση της ενεργειακής φτώχειας.
Ως προς τους επιμέρους στόχους για την Ε.Ε. για το 2030, η θέση της Ελλάδας είναι η ακόλουθη:
  1. 40% μείωση των αερίων του θερμοκηπίου το 2030 σε σχέση με τα επίπεδα του 1990.
  2. Διερεύνηση δυνατότητας αύξησης από 27% σε 30% της  κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας να προέρχεται από ΑΠΕ.
  3. 30% μείωση στη χρήση πρωτογενούς ενέργειας σε σύγκριση με τα προβλεπόμενα επίπεδα μέσω της βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης και της εξοικονόμησης ενέργειας.
  4. 100% των καταναλωτών ηλεκτρικής ενέργειας με έξυπνους μετρητές.
  5. 100% των καταναλωτών ηλεκτρικής ενέργειας να είναι διασυνδεδεμένοι με το Ηπειρωτικό εθνικό ηλεκτρικό σύστημα, δηλαδή πλήρης ηλεκτρική διασύνδεση της νησιωτικής Ελλάδας με το ηπειρωτικό σύστημα.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση χρειάζεται εσωτερική αγορά ενέργειας ανταγωνιστική, ενοποιημένη και με υψηλή ρευστότητα, η οποία να παρέχει στέρεη βάση για να διοχετεύεται η ηλεκτρική ενέργεια και το φυσικό αέριο εκεί όπου χρειάζεται. Παρά τη σημαντική πρόοδο τα τελευταία χρόνια όσον αφορά τον τρόπο λειτουργίας της ενεργειακής αγοράς, πρέπει να καταβληθούν περισσότερες προσπάθειες για την ενοποίηση των αγορών, τη βελτίωση του ανταγωνισμού και την αντιμετώπιση των νέων προκλήσεων.
Τα πολιτικά γεγονότα στις χώρες εφοδιασμού ή διαμετακόμισης, τα ατυχήματα ή οι φυσικές καταστροφές, οι επιπτώσεις της αλλαγής του κλίματος, υπενθυμίζουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση την ευπάθεια του άμεσου ενεργειακού της εφοδιασμού.
Ενώ κάθε κράτος-μέλος είναι υπεύθυνο για την ασφάλεια του δικού του εφοδιασμού, η αλληλεγγύη μεταξύ κρατών μελών αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό της συμμετοχής στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Εντός της εσωτερικής αγοράς ενέργειας οι εθνικές λύσεις είναι συχνά ανεπαρκείς.
Δεδομένων των παγκόσμιων εξελίξεων, η Ευρώπη χρειάζεται να αναλάβει δράση για να κατοχυρώσει το ενεργειακό της μέλλον και να προστατεύσει τα ζωτικά ενεργειακά της συμφέροντα. Χρειάζεται να εντείνει τις προσπάθειές της για τη χάραξη μιας αποτελεσματικής εξωτερικής ενεργειακής πολιτικής, εμβαθύνοντας τις εταιρικές της σχέσεις με τις κυριότερες χώρες προμήθειας, διαμετακόμισης και κατανάλωσης, και να υλοποιήσει τις μείζονος σημασίας υποδομές που έχουν χαρακτηριστεί ως Έργα Κοινού Ενδιαφέροντος (PCIs) για την ασφάλεια του ενεργειακού της εφοδιασμού.
Η Ευρώπη χρειάζεται να συνεχίσει τις προσπάθειές της για τη διαφοροποίηση πηγών και οδεύσεων αξιοποιώντας το εγχώριο δυναμικό της και αναπτύσσοντας περαιτέρω τον Nότιο Διάδρομο φυσικού αερίου για την παροχή αερίου από τις πηγές της Κασπίας, της Μέσης Ανατολής και της Ανατολικής Μεσογείου.
Η επιλογή του ΤΑΡ, καθώς και η λήψη της τελικής επενδυτικής απόφασης της Κοινοπραξίας του Shah Deniz 2 αποτελούν βασικό ορόσημο στην 20ετή προσπάθεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την υλοποίηση του στόχου της διαφοροποίησης πηγών και της διασφάλισης του εφοδιασμού της Ευρώπης.
Γιατί, όμως, είναι τόσο καίριας σημασίας ο TAP, αφού τα 10 bcma που θα μεταφέρει αρχικά στην Ευρώπη, αρχής γενομένης από το 2019, αναμένεται να καλύψουν μόλις το 2% της ετήσιας ζήτησης της Ε.Ε. σε φυσικό αέριο; Η στρατηγική σημασία του TAP είναι σημαντική ανεξαρτήτως των ποσοτήτων.
Ο TAP συμβάλλει στη διαφοροποίηση των πηγών της ΕΕ. Επιπλέον παρέχει μία νέα όδευση προς την Ευρώπη πέραν αυτών της Νορβηγίας/Βόρειας Θάλασσας, της Βόρειας Αφρικής και της Ρωσίας, που συνολικά το 2010 προμήθευσαν το 74,4 % των εισαγωγών της.
Η Ελλάδα μπόρεσε μέσω της ΔΕΠΑ να διασφαλίσει 1 bcm ετησίως από το απόθεμα του Shah Deniz κάτι που αποτελούσε πάγιο στόχο της ενεργειακής μας στρατηγικής για 15 περίπου χρόνια. Αυτή η συμφωνία αυξάνει την ασφάλεια των εισαγωγών μας και ενισχύει τη διαφοροποίηση των πηγών αερίου που χρησιμοποιούμε.
Η Ελλάδα επίσης διασφάλισε δικαίωμα συμμετοχής 5% επί του κεφαλαίου της κοινοπραξίας του ΤΑΡ κάτι που θα καταστήσει τη χώρα μας ισχυρότερο εταίρο της κοινοπραξίας με πολλαπλά εθνικά αλλά και περιφερειακά οφέλη που θα προκύψουν –σε τοπικό επίπεδο- κυρίως κατά τη φάση κατασκευής του έργου.
Η πρόκληση για την Ευρωπαϊκή Ένωση σήμερα είναι να εξασφαλίσει την πρόσβαση σε διαφοροποιημένες πηγές ενέργειας σε περισσότερες χώρες και ιδιαιτέρως της Κεντρικής και Νότιο-Ανατολικής Ευρώπης.
Επιπλέον να εξασφαλίσει την μείωση των ανισοτήτων μεταξύ, από τη μια των πιο ολοκληρωμένων αγορών της Ε.Ε., που ήταν σε θέση να επωφεληθούν από την ανταγωνιστική τιμολόγηση του φυσικού αερίου και από την άλλη, των πιο απομονωμένων κρατών που εκτίθενται γενικότερα σε υψηλότερες τιμές, γεγονός που υπονομεύει την ακεραιότητα της εσωτερικής αγοράς.
Αυτό συνεπάγεται την ανάπτυξη κατάλληλης υποδομής και τη μεγιστοποίηση του δυναμικού υφιστάμενων ή προγραμματισμένων μικρότερων αγωγών σύνδεσης, ειδικά στην περίπτωση του αγωγού διασύνδεσης Ελλάδας – Βουλγαρίας. Πέραν της καθοριστικής σημασίας του για την ασφάλεια εφοδιασμού της Ελλάδας και της Βουλγαρίας, ο IGB μπορεί κάλλιστα να διευκολύνει, μέσω συνεργιών την πρόσβαση της ευρύτερης περιοχής σε νέες πηγές φυσικού αερίου.
Προς τούτο η Ελλάδα έχει προσυπογράψει την συνεργασία μεταξύ TAP και του αγωγού διασύνδεσης Ελλάδας – Βουλγαρίας για την διοχέτευση νέων ροών φυσικού αερίου στο βουλγαρικό δίκτυο, καθώς και στην περιφέρεια της Νότιο-Ανατολικής Ευρώπης, δηλαδή Ρουμανία και τα 4 κράτη Visegrad.
Ενθαρρύναμε επιπλέον την σύνδεση του TAP με τους άλλους εταίρους της Ε.Ε. και της Ενεργειακής Κοινότητας, μέσω της ανάπτυξης νέων συνεργιών.
Μέχρι στιγμής, οι προσπάθειες της Ελλάδας έχουν διευκολύνει την συμφωνία, η οποία εκφράστηκε με την υπογραφή  Κοινής Δήλωσης μεταξύ οκτώ Ευρωπαϊκών Κυβερνήσεων, συμπεριλαμβανομένων κυβερνήσεων των Δυτικών Βαλκανίων, για συνεργασία στον ανεφοδιασμό με φυσικό αέριο από διαφοροποιημένες πηγές μέσω του TAP σε σύνδεση με τον Αγωγό Ιονίου - Αδριατικής.
Επιπροσθέτως, εκτός από τον IGB που αναμένεται να ολοκληρωθεί μέσα στο 2016, η Ελλάδα προωθεί με χρηματοδότηση από τα διαρθρωτικά ταμεία και άλλες κοινοτικές πηγές μία σειρά έργων ευρύτερου ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος σε περιφερειακό επίπεδο, όπως π.χ. ενίσχυση της αποθηκευτικής ικανότητας της Ρεβυθούσας, πλωτές μονάδες LNG σε στρατηγικές θέσεις στη Β. Ελλάδα, συμπιεστές αγωγών φυσικού αερίου, αγωγούς αντίστροφης ροής, κ.α., έργα που συμβάλλουν στην περαιτέρω διασύνδεση των αγορών της Ευρώπης και στην πρόσβαση της ευρύτερης περιοχής σε διαφοροποιημένες πηγές.
Υπενθυμίζω στο σημείο αυτό, τη συνεχή στήριξη της χώρας μας προς τον αγωγό Burgas – Αλεξανδρούπολη.
Η Ελλάδα διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στις εξελίξεις της Ν.Α. Μεσογείου όπου οι πρόσφατες ανακαλύψεις αερίου στο Ισραήλ και την Κύπρο μπορούν να οικοδομήσουν έναν νέο στρατηγικό διάδρομο εισαγωγής αερίου για την Ε.Ε. ανάλογης σπουδαιότητας συγκριτικά με το Νότιο Διάδρομο. Ιδιαίτερα σημαντικό επίσης θεωρούμε το Μνημόνιο Κατανόησης και συνεργασίας Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ στον ενεργειακό τομέα, που υπογράψαμε το 2013.
Ήδη έχουμε επιτύχει σημαντικά πράγματα προς αυτήν την κατεύθυνση καθώς σε στενή συνεργασία με την Κύπρο επιτύχαμε να συμπεριλάβουμε τόσο το διασυνδετήριο αγωγό EastMed όσο και το τερματικό υγροποίησης φυσικού αερίου του Βασιλικού, ως συμπληρωματικών υποδομών, στον κατάλογο των Έργων «Κοινού Ενδιαφέροντος» της Ε.Ε γνωστών ως Projects of Common Interest ή PCIs.
Ήδη, προκηρύξαμε τον διεθνή διαγωνισμό για τη Μελέτη Σκοπιμότητας του αγωγού.
Πρέπει να παραμείνουν ανοικτές όλες οι επιλογές για τη μεταφορά φυσικού αερίου από την Ανατολική Μεσόγειο στην Ένωση. Όλες οι δυνητικές διαδρομές πρέπει να εξετασθούν και να αξιολογηθούν.
Οι εξελίξεις σε ενδοπεριφερειακές σχέσεις θα καθορίσουν, σε σημαντικό βαθμό, την επιλογή υποδομών από τις χώρες παραγωγής. Ωστόσο, είναι βέβαιο ότι εάν ένα τέτοιο έργο διέλθει από την Ελλάδα, η Ευρώπη θα αποκτήσει μία σημαντική νέα εναλλακτική διαδρομή, επιπρόσθετα της υφιστάμενης διαδρομής του φυσικού αερίου της Κασπίας μέσω της Τουρκίας.
Η Ευρώπη πρέπει να προωθήσει την  εγχώρια παραγωγή και να εκτιμήσει μια συστηματικότερη προσφυγή σε χερσαίες και υπεράκτιες εγχώριες πηγές ενέργειας με στόχο την ασφαλή, βιώσιμη και οικονομικά αποδοτική εκμετάλλευσή τους. Υπάρχει αισιοδοξία για την πιθανότητα ύπαρξης νέων εγχώριων πηγών χάρη στις νέες εξελίξεις που έχουν σημειωθεί, κυρίως στη Νότιο Ανατολική Μεσόγειο. Στην Ελλάδα ήδη λαμβάνουν χώρα εκτενείς έρευνες για εγχώριες πηγές υδρογονανθράκων.
Η Ελλάδα που ξεπερνά το μνημόνιο και την κρίση, είναι μια χώρα που θα στηριχθεί αναμφισβήτητα και στον πλούσιο ορυκτό της πλούτο, αποκτά διακριτή θέση στην ενεργειακή σκακιέρα της ευρύτερης περιοχής, γίνεται βασικός πυλώνας σταθερότητας, ειρήνης, ανάπτυξης και ευημερίας στην ευρύτερη ταραγμένη περιοχής της ΝΑ Μεσογείου.
Θα διερευνήσουμε και αξιοποιήσουμε το σύνολο του ορυκτού πλούτου της χώρας σε όλη τη χερσαία και θαλάσσια έκταση όπου ασκούμε κυριαρχικά δικαιώματα, με απόλυτο σεβασμό προς το περιβάλλον και με πλήρη εφαρμογή των αυστηρότερων διεθνών περιβαλλοντικών προδιαγραφών.
Διασφαλίζουμε την μεγιστοποίηση των εσόδων του Ελληνικού Δημοσίου με διεθνείς διαγωνιστικές διαδικασίες και πλήρη πληροφόρηση του Ελληνικού Λαού μέσα από την κύρωση όλων των συμβάσεων από την Ελληνική Βουλή.
Θέλουμε οι τοπικές κοινωνίες να έχουν το δικό τους μέρισμα ανάπτυξης από τον ορυκτό πλούτο που υπάρχει στην περιοχή τους.
Η αξιοποίηση υδρογονανθράκων θα γίνει με πλήρη αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού της χώρας, με τελικό στόχο τη μέγιστη δυνατή «ελληνοποίηση» σε επιστημονικό και τεχνικό επίπεδο και τη δημιουργία εκατοντάδων άμεσων νέων θέσεων εργασίας και πολλαπλάσιων έμμεσων.
Δρομολογούμε τον επανασχεδιασμό των προπτυχιακών και μεταπτυχιακών προγραμμάτων σπουδών στα πανεπιστημιακά τμήματα που έχουν σχέση με τον ορυκτό πλούτο.
Το Ιόνιο και η περιοχή νότια της Κρήτης, μας δημιουργούν αισιοδοξία και βεβαιότητα ότι έχουμε γεωλογικές δομές πλούσιες σε κοιτάσματα υδρογονανθράκων.
Μέσα στο επόμενο 2μηνο, μετά την ερμηνεία των δεδομένων, θα έχουμε καλύτερη εικόνα ώστε να προχωρήσουμε στα μέσα του έτους σε ένα μεγάλο διεθνή γύρο παραχωρήσεων.
Κλείνοντας, πρέπει να τονίσω ότι οι προκλήσεις που καλούμαστε αντιμετωπίσουμε στην Ευρώπη απαιτούν την όλο και στενότερη συνεργασία με στόχο μία περισσότερο συνεκτική πολιτική ενισχύοντας τη διαπραγματευτική ικανότητα της ΕΕ, προς όφελος της ενεργειακής ασφάλειας.
Το σημερινό έλλειμμα της ΕΕ να έχει προχωρήσει μόνο στη νομισματική, αλλά όχι και στη δημοσιονομική και τραπεζική ενοποίηση, πρέπει να γίνει οδηγός αποφυγής αντίστοιχων ελλειμμάτων αποτελεσματικότητας και επάρκειας τροφοδοσίας στον ενεργειακό τομέα.
Εκτός από την ενιαία αγορά ενεργειακών προϊόντων, η Ε.Ε. πρέπει να αναπτύξει ως ενιαία κοινοτική δράση, τόσο την χρηματοδότηση των αγωγών μεταφοράς ενεργειακών προϊόντων, όσο και την ενιαία διαπραγμάτευση τιμών σε σχέση με τις τρίτες χώρες – προμηθευτές, ώστε να βρεθούν στην ίδια θεσμική διαπραγματευτική θέση τόσο οι χώρες που καταναλώνουν σημαντικές ποσότητες και βρίσκονται στο κέντρο της Ευρώπης, όσο και οι χώρες που καταναλώνουν λιγότερο και βρίσκονται στα άκρα της Ε.Ε.
Είναι βέβαιο ότι όταν τα Κράτη-Μέλη ενεργούν μεμονωμένα, δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν επαρκώς τις προκλήσεις της ασφάλειας του ενεργειακού εφοδιασμού. Αντίθετα, η Ε.Ε. έχει αποδείξει ότι όταν ενεργεί συλλογικά μπορεί να επιτύχει αποτελέσματα, τα οποία κανένα κράτος μέλος από μόνο του δεν θα μπορούσε να επιτύχει. Για το λόγο αυτό, θα πρέπει να ληφθούν περαιτέρω βήματα για την ενίσχυση της συνοχής της δράσης της ΕΕ στον ενεργειακό τομέα.
Αυτή άλλωστε είναι η πάγια θέση της Ελλάδας που προωθούμε και σήμερα μέσω της Ελληνικής Προεδρίας.
Ευχαριστώ για την προσοχή σας.»

 http://energypress.gr/news/reuma/Maniaths:-Diakrith-thesh-sthn-energeiakh-skakiera-apokta-h-Ellada

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Dei Energy News

ΕΙΔΗΣΕΙΣ Dei News