Μπρα ντε φερ για τις αυξήσεις του 2013 μεταξύ ΔΕΗ – ΥΠΕΚΑ

Του Χάρη Φλουδόπουλου 

στο www.capital.gr

 Ο παράγοντας «κόστη ΔΕΗ» αναδεικνύεται σε κρίσιμη παράμετρο για το ύψος των αυξήσεων που θα αποφασιστούν αρχικά το Δεκέμβριο και στη συνέχεια σε δύο ακόμη δόσεις μέχρι τον Ιούνιο του 2013. Αυτό τουλάχιστον περιγράφεται στο κείμενο των υποχρεώσεων του νέου μνημονίου. Και γιατί λέμε ότι τα κόστη της ΔΕΗ αναδεικνύονται ίσως στην πιο κρίσιμη παράμετρο; Διότι ακριβώς η τρόικα υποστηρίζει –όπως άλλωστε είναι και το σωστό– ότι τα τιμολόγια θα πρέπει να είναι κοστοβαρή, δηλαδή να αντανακλούν τα πλήρη κόστη των παραγωγών. Με δεδομένο λοιπόν ότι έρχεται απελευθέρωση των τιμολογίων σε όλες τις κατηγορίες πελατών, τα κόστη της ΔΕΗ

μετατρέπονται σε ρυθμιστικό παράγοντα για το ύψος των αυξήσεων που περιμένει τα νοικοκυριά το 2013.

Χθες λοιπόν με αφορμή το θέμα των τιμολογίων, εκτυλίχθηκε ένα ιδιότυπο μπρα ντε φερ, μεταξύ του επικεφαλής της ΔΕΗ Α. Ζερβού αλλά και του αρμόδιου για τα ενεργειακά υφυπουργού ΠΕΚΑ Α. Παπαγεωργίου. Στο πλαίσιο του συνεδρίου του ΙΕΝΕ «Ενέργεια και Ανάπτυξη 2012» ο κ. Ζερβός δεν άφησε πολλά περιθώρια για παρερμηνείες, υποστηρίζοντας επί της ουσίας ότι τα κόστη της ΔΕΗ είναι ανελαστικά, ότι δεν υπάρχουν περιθώρια για να πιεστούν περαιτέρω προς τα κάτω και επομένως ότι θα πρέπει να εγκριθούν τα κοστολογικά στοιχεία που έχει ήδη υποβάλει στη ΡΑΕ. Κρίσιμη παράμετρος: τα στοιχεία αυτά, εάν περιληφθεί και το επιπλέον κόστος των ρύπων από τον Ιανουάριο του 2013 δείχνουν μεσοσταθμικές αυξήσεις της τάξης του 30% στο κόστος προμήθειας ρεύματος (οι λεγόμενες ανταγωνιστικές χρεώσεις που κατά μέσο όρο αντιπροσωπεύουν περί το 60% της συνολικής αξίας του ρεύματος).

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να τονίσουμε ότι η ΡΑΕ βρίσκεται σε διαδικασία εκπόνησης μελέτης από εξωτερικό σύμβουλο για τον έλεγχο του κόστους της ΔΕΗ, που σύμφωνα με τις προσδοκίες που διατυπώνουν αρμόδιοι θεσμικοί παράγοντες της αγοράς θα «ψαλιδίσουν» αρκετά τα κόστη άρα και τις απαιτήσεις της ΔΕΗ για αυξήσεις.

Τι απάντησε λοιπόν χθες ο κ. Ζερβός ενόψει της μελέτης που θα παραγγείλει η ΡΑΕ; Ότι με βάση τα στοιχεία για τις λειτουργικές δαπάνες του 2011, το 65% είναι μη ελεγχόμενες δαπάνες και το 35% ελεγχόμενες από τη ΔΕΗ δαπάνες. Από το 35% το 23% είναι κόστος μισθοδοσίας (το οποίο έχει ήδη περικοπεί σε σημαντικό ποσό που φτάνει τα 650 εκατ. ευρώ ετησίως στην τριετία) και το υπόλοιπο 12% είναι άλλες δαπάνες. Και σε αυτό το 12% γίνονται προσπάθειες μείωσης του κόστους, ωστόσο τα περιθώρια είναι πολύ μικρά, ανέφερε ο κ. Ζερβός, επιχειρηματολογώντας υπέρ της ανάκτησης της ΔΕΗ μέσω των ελεύθερων τιμολογίων του πλήρους κόστους παραγωγής, ως έχει σήμερα και που μεταφράζεται σε αυξήσεις της τάξης του 30% κατά μέσο όρο.

Ποια ήταν η απάντηση από την πλευρά του αρμόδιου υπουργού ΠΕΚΑ Μ. Παπαγεωργίου; Για τον επόμενο χρόνο που θα προχωρήσει η απελευθέρωση των τιμολογίων, γίνεται ειδικός σχεδιασμός και συνυπολογίζονται πολλές παράμετροι, ώστε να εξορθολογιστεί το κόστος ενέργειας και να μην υπάρχουν σενάρια υπερβολικών αυξήσεων που είναι καθαρά σενάρια, τόνισε ο κ. Παπαγεωργίου, απαντώντας εμμέσως στο αίτημα της ΔΕΗ. Ο υφυπουργός ανέφερε μάλιστα ότι η μελέτη που θα ξεκινήσει, θα είναι ιδιαίτερα ενδελεχής και θα λάβει σοβαρότατα υπ’ όψιν της όλες τις παραμέτρους.


Τι ακριβώς πρόκειται να συμβεί; Στην πραγματικότητα ένα σημαντικό ποσοστό των αυξήσεων θα πρέπει να θεωρείται δεδομένο ότι θα εγκριθεί. Ποιο θα είναι αυτό; Η μελέτη του ανεξάρτητου συμβούλου θα δείξει ποια περιθώρια μείωσης του κόστους υπάρχουν και άρα θα «ψαλιδίσει» ανάλογα τα αιτήματα της ΔΕΗ. Εκτός όμως από τα κόστη της ΔΕΗ, το ΥΠΕΚΑ εξετάζει και άλλες παραμέτρους, για να μειωθεί η επιβάρυνση για τους καταναλωτές. Μεταξύ αυτών μια λύση που επιχειρήθηκε και στο παρελθόν χωρίς να εφαρμοστεί είναι η περίφημη αποφορολόγηση των λογαριασμών (υπάρχει και σχετική μελέτη της ΡΑΕ). Εν κατακλείδι αυτή τη στιγμή τα δεδομένα έχουν ως εξής: η ΔΕΗ συνεχίζει να υπολογίζει το ύψος των αναγκαίων αυξήσεων στο 30 – 31% μεσοσταθμικά. Το ΥΠΕΚΑ και η ΡΑΕ εκτιμούν ότι υπάρχουν σημαντικά περιθώρια μείωσης του ποσοστού και ταυτόχρονα εξετάζουν και άλλους τρόπους (αποφορολόγηση) ώστε η τελική επιβάρυνση για τους καταναλωτές να είναι μικρότερη.